Adelbert Woelfl
Biografia
Adelbert Woelfl urodził się 9 maja 1823 roku w Ząbkowicach Śląskich jako syn mistrza farbiarskiego. W 1838 roku przeniósł się do Wrocławia, gdzie rozpoczął naukę w gimnazjum św. Macieja, a następnie w gimnazjum Fryderyka, gdzie w 1845 roku zdał maturę. Później studiował filozofię i filologię na Uniwersytecie Wrocławskim.
W 1850 roku został uczniem i sekretarzem niemieckiego portrecisty Ernsta Rescha. Swoje umiejętności malarskie doskonalił podczas podróży po Niemczech, Austrii i Włoszech w 1857 roku. Początkowo tworzył romantyczno-heroizowane krajobrazy, ale po sukcesie obrazu "Dawny szpital św. Barbary" na wrocławskiej wystawie w 1857 roku poświęcił się przedstawianiu architektury starego Wrocławia. Mieszkał skromnie przy ulicy Matejki, w pobliżu Ostrowa Tumskiego i Ołbina. Zmarł 7 listopada 1896 roku we Wrocławiu i został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca; z powodu braku funduszy jego grób nie został oznaczony tablicą, a w 1927 roku został zlikwidowany.
Woelfl malował głównie architekturę Wrocławia, wiernie utrwalając ją i ozdabiając scenkami rodzajowymi. Sam określał swoje prace mianem "kroniki miasta". Stosował subtelne efekty luministyczne i stonowany koloryt z przewagą ugrów i rdzawych brązów, ożywianych akcentami zgaszonego błękitu. Jego liczne rysunki, akwarele i obrazy olejne wystawiano na wrocławskich wystawach Śląskiego Stowarzyszenia Artystów, a w 1870 roku także w Berlinie. Utrzymywał się z nauczania rysunku i prac ilustratorskich. Otrzymał zlecenie na siedem obrazów przedstawiających śląskie dwory, był ilustratorem dzieła Hermanna Luchsa "Portrety książąt śląskich" oraz stworzył cykl miniatur akwarelowych z widokami rodzinnego Ząbkowic Śląskich. Po 1945 roku większość jego prac zaginęła.
Po jego śmierci trzykrotnie organizowano wystawy jego prac: w 1897 roku w Śląskim Muzeum Sztuk Pięknych, w 1941 roku w Ziębicach i w 1993 roku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Jego prace są ważnym źródłem ikonograficznym dla architektury dawnego Wrocławia. Ponadto był znanym kolekcjonerem grafik nowożytnych twórców, w tym Carla Philippa Fohra, Raphaela Schalla, Johanna Heinricha Königa i Amandusa G. Zausiga. Po jego śmierci kolekcję wyceniono na 15 tysięcy marek, a prace trafiły do innych wrocławskich kolekcjonerów.